Rozważ konsultację neuropsychologiczną, jeśli u Ciebie lub bliskiej osoby pojawiają się następujące trudności:
Problemy z pamięcią świeżą, częste zapominanie niedawnych wydarzeń, wielokrotne zadawanie tych samych pytań lub gubienie przedmiotów.
Uczucie dezorientacji, trudności w odnalezieniu się w nowych miejscach czy nieznanym otoczeniu.
Osłabienie koncentracji i uwagi, trudność w śledzeniu rozmowy lub sprawianie wrażenia nieobecności podczas kontaktu z innymi.
Trudności z przyswajaniem nowych informacji, wolniejsze tempo myślenia oraz problemy z wykonywaniem bardziej złożonych czynności.
Zaburzenia językowe, takie jak kłopoty ze znalezieniem odpowiednich słów, formułowaniem wypowiedzi czy rozumieniem komunikatów innych osób.
Problemy z rozpoznawaniem lub nazywaniem przedmiotów znanych z codziennego życia.
Trudności w zakresie orientacji wzrokowo-przestrzennej, np. podczas rysowania, odnajdywania drogi czy korzystania z planów i map.
Pogorszenie sprawności ruchowej, niezwiązane z innymi znanymi przyczynami.
Problemy z oceną sytuacji, planowaniem działań oraz podejmowaniem trafnych decyzji.
Zauważalne zmiany w zachowaniu lub osobowości, zwiększona lękliwość, obniżenie nastroju, podejrzliwość lub pojawienie się nietypowych przekonań.
Trudności w zarządzaniu pieniędzmi, opłacaniu rachunków lub organizowaniu codziennych spraw finansowych.
Problemy z rozpoznawaniem bliskich lub znajomych osób.
Badanie neuropsychologiczne pozwala szczegółowo ocenić funkcjonowanie pamięci, uwagi, języka, funkcji wykonawczych oraz innych procesów poznawczych, a także określić przyczyny obserwowanych trudności i zaplanować dalsze postępowanie diagnostyczne lub terapeutyczne.
Diagnoza neuropsychologiczna może być pomocna wtedy, gdy rodzice, nauczyciele lub sami nastolatkowie obserwują trudności wpływające na codzienne funkcjonowanie, naukę lub rozwój. Badanie pozwala określić, które procesy poznawcze rozwijają się prawidłowo, a które mogą wymagać dodatkowego wsparcia.
Warto rozważyć diagnozę neuropsychologiczną, gdy dziecko lub nastolatek:
ma trudności z koncentracją uwagi i łatwo się rozprasza,
często zapomina o obowiązkach, poleceniach lub materiale szkolnym,
doświadcza trudności w nauce pomimo odpowiedniego zaangażowania,
ma problemy z organizacją pracy, planowaniem i kończeniem rozpoczętych zadań,
wolniej przyswaja nowe informacje lub potrzebuje więcej czasu na wykonanie poleceń,
popełnia liczne błędy wynikające z nieuwagi,
wykazuje trudności w zakresie pamięci, zarówno bieżącej, jak i długotrwałej,
ma problemy z czytaniem, pisaniem lub matematyką,
doświadcza trudności językowych, takich jak ubogie słownictwo, problemy z rozumieniem poleceń czy formułowaniem wypowiedzi,
ma trudności w orientacji przestrzennej, odwzorowywaniu wzorów lub organizacji materiału wzrokowego,
doznało urazu głowy, przebyło chorobę neurologiczną lub występują u niego schorzenia mogące wpływać na funkcjonowanie mózgu,
w wywiadzie rozwojowym występowały czynniki ryzyka neurologicznego,
istnieje podejrzenie ADHD, zaburzeń ze spektrum autyzmu lub innych zaburzeń neurorozwojowych.
Diagnoza neuropsychologiczna pozwala nie tylko określić przyczynę obserwowanych trudności, ale również wskazać mocne strony dziecka oraz opracować zalecenia wspierające jego funkcjonowanie w domu, szkole i codziennym życiu.
Diagnoza ADHD może być wskazana, gdy dziecko/nastolatek lub osoba dorosła między innymi:
ma trudności z utrzymaniem uwagi podczas wykonywania zadań,
łatwo się rozprasza i często popełnia błędy wynikające z nieuwagi,
zapomina o obowiązkach, terminach lub potrzebnych rzeczach,
ma trudności z organizacją nauki i planowaniem działań,
często nie kończy rozpoczętych zadań,
sprawia wrażenie, jakby nie słuchało kierowanych do niego komunikatów,
wykazuje nadmierną ruchliwość lub wewnętrzny niepokój,
działa impulsywnie, przerywa innym lub ma trudność z oczekiwaniem na swoją kolej,
doświadcza trudności w regulacji emocji i tolerowaniu frustracji.
Diagnoza spektrum autyzmu może być pomocna, gdy między innymi:
występują trudności w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji rówieśniczych,
nie zawsze rozumie niepisane zasady społeczne lub intencje innych osób,
preferuje przewidywalność, rutynę i stały schemat działania,
odczuwa dyskomfort w sytuacjach wymagających spontanicznej interakcji społecznej,
przejawia bardzo intensywne, specyficzne zainteresowania,
wykazuje nadwrażliwość lub podwrażliwość na bodźce sensoryczne,
ma trudności z rozumieniem komunikacji niewerbalnej, ironii, metafor lub żartów,
doświadcza przeciążenia w sytuacjach społecznych lub w otoczeniu bogatym w bodźce.
Kompleksowa diagnoza pozwala określić, czy obserwowane trudności są związane z ADHD, spektrum autyzmu czy też wynikają z odmiennych przyczyn. Umożliwia również poznanie mocnych stron dziecka, nastolatka czy osoby dorosłej zgłaszającej się na diagnozę oraz przygotowanie indywidualnych zaleceń wspierających rozwój, funkcjonowanie szkolne i społeczne.