Zespół nadpobudliwości psychoruchowej jest zaburzeniem, które ujawnia się w każdym środowisku, w jakim funkcjonuje dziecko. Oznacza to, że jego wpływ widoczny jest zarówno w domu, w szkole, jak i w relacjach rówieśniczych. ADHD oddziałuje nie tylko na samo dziecko, ale również na całą rodzinę i jej codzienne funkcjonowanie, organizację życia oraz emocje przeżywane przez jej członków. Jak zauważają autorzy cytowani w literaturze, obecność osoby z ADHD w domu zmienia dynamikę życia wszystkich domowników.

Choć nadpobudliwość psychoruchowa najczęściej kojarzona jest z trudnościami, jej wpływ na rodzinę i rozwój dziecka nie musi być wyłącznie negatywny. Warto przyjrzeć się także pozytywnym stronom ADHD, nie bagatelizując jednocześnie realnych problemów, z jakimi mierzy się dziecko i jego otoczenie.

Z perspektywy dziecka istotne jest zwrócenie uwagi na to, co dobre i wzmacniające. Dzieci z ADHD często charakteryzuje duża ciekawość świata oraz potrzeba doświadczania i sprawdzania. Chcą dotykać, pytać, poznawać i dowiadywać się jak najwięcej. Mają wiele pomysłów, które , choć pojawiają się bardzo szybko ,  bywają nieszablonowe, twórcze i wartościowe. Niekonwencjonalne myślenie, kreatywność, odwaga czy spontaniczność mogą stać się ważnymi zasobami w dalszym rozwoju dziecka.

W codziennym funkcjonowaniu ADHD wiąże się jednak z licznymi wyzwaniami. Trudności z koncentracją sprawiają, że dziecko łatwo się rozprasza pod wpływem bodźców zewnętrznych lub własnych myśli. Może nie dostrzegać zmian w otoczeniu, popełniać błędy wynikające z niedbałości, mieć kłopot z dokończeniem rozpoczętych czynności czy z dłuższym skupieniem się na jednej aktywności. Często porzuca zadania, gubi potrzebne przedmioty, zapomina o obowiązkach i poleceniach.

Problemy z organizacją czasu i planowaniem powodują, że dziecko odkłada zadania, zabiera się do nich w ostatniej chwili lub nie kończy ich w wyznaczonym czasie. Trudności te bywają odbierane przez otoczenie jako brak chęci, lenistwo lub zła wola. Podobnie jest z zapominaniem. Dziecko może nie pamiętać o zobowiązaniach, ustaleniach czy obietnicach, co prowadzi do napięć i utraty zaufania ze strony dorosłych.

Znaczącą rolę odgrywa nastawienie dorosłych z najbliższego otoczenia dziecka: rodziców i nauczycieli. To od nich w dużej mierze zależy, czy dziecko nauczy się dostrzegać swoje mocne strony i korzystać z nich mimo trudności. Wsparcie, zrozumienie oraz wskazywanie zasobów pomagają dziecku budować obraz siebie nie tylko przez pryzmat problemów. Praca nad sobą, choć wymagająca, może uczyć wytrwałości i stopniowo stawać się kolejną pozytywną cechą rozwijaną mimo ADHD.

Nadpobudliwość psychoruchowa niesie ze sobą realne trudności, ale sposób, w jaki są one rozumiane i przeżywane przez otoczenie, ma istotny wpływ na rozwój dziecka, jego poczucie własnej wartości oraz myślenie o sobie i swojej przyszłości.

ADHD jest doświadczeniem, które towarzyszy dziecku w każdej sferze jego życia i wpływa na sposób funkcjonowania całej rodziny. Trudności związane z koncentracją, organizacją czy pamięcią mogą znacząco komplikować codzienność, zwłaszcza gdy są błędnie interpretowane przez otoczenie. Jednocześnie w tych samych cechach kryje się potencjał, który odpowiednio zauważony i wzmacniany, może stać się zasobem dziecka. Uważne, wspierające podejście dorosłych pozwala dziecku stopniowo uczyć się radzenia sobie z własnymi ograniczeniami, a jednocześnie budować poczucie wartości oparte nie tylko na trudnościach, lecz także na jego możliwościach.

Katarzyna Dembe 

Tel. 514-732-889

katarzyna.dembe@gmail.com

ul. Jerozolimska 2A/45

Kraków 

Poznaj mnie lepiej